Café De Boazumer Mjitte van 1996 – 2018

Meindert en Romy Pasma hebben het verhaal van hun geschiedenis in het Doarpshûs te boek gesteld. Het geeft een mooi tijdsbeeld van de 22 jaar dat ze in het Doarpshûs werkten en woonden.
Ze zijn in 1984 in Boazum komen wonen. Op De Kamp 8 in het huis van Odinga, nu Piet van der Berg. Eind 1988 kochten ze het huis er naast van Sandor en Tjallie Novak.

Jaring stopt in 1996
Toen Jaring Grossoo begin 1996 aangaf dat hij er mee ophield, werd er een advertentie geplaatst in de Doarpsskille om een nieuwe cafébaas te zoeken. Romy hielp Jaring in die tijd al met bruiloften, vergaderingen en begrafenissen. En ze werkte al in de horeca op de Holle Poarte in Makkum.
Meindert kwam ook uit een familie met cafébazen. Zijn overgrootvader had een café aan de Terp in Baard (nu afgebroken) en later het Skipperke ( dat heette toen ook al zo) ook in Baard. En zijn grootvader had in Akkrum van 1923 tot 1961 een hotel café (Fortuin) in Akkrum (nu Poiesz supermarkt).
Ze zagen wel heil in het café en dus solliciteerden ze bij het Stichtingsbestuur. Die bestond toen uit Henk Kroes, Jappie Lanting en Thewis Wiersma.
Er waren vier gegadigden die belangstelling hadden: Andries en Afke Terpstra, Jan Willem de Jong, een stel van buiten het dorp (na een gesprek met Kroes haakten zij af) en Romy en Meindert. Ze moesten in februari 1996 allemaal op “audiëntie” bij Kroes, waar ze moesten vertellen waarom ze het wilden en wat ze met het café wilden.

De stichting had voorwaarden waar men zich aan moesten houden.
Het café was ook een dorpshuis en moest er in de eerste plaats voor het dorp zijn in de ogen van de stichting. Zo hadden bij feesten of partijen de dorpelingen voorrang. Was er b.v. op vrijdagavond darten op de bovenzaal en kon de uitbater een bruiloft krijgen dan moesten ze eerst de dartvereniging vragen of ze een avond wilden overslaan of verschuiven naar een andere avond. En verenigingen uit het dorp moesten een lagere zaalhuur betalen dan anderen van buiten het dorp.
Hier hebben ze zich altijd aan gehouden.
Begin april 1996 werden Romy en Meindert gebeld door Kroes dat ze het café mochten overnemen. 1 juli 1996 was aan de ronde tafel in het café de sleuteloverdracht met Jaring.
In eerste instantie veranderden ze niks. Meindert werkte bij de Decorette in Sneek en hielp ’s avonds in het café wat Romy verder alleen deed. Het was in het begin ook Romy haar café en het was een eenmanszaak. Meindert de Jong hielp hun bij de schriftelijke boekhouding.
Toen boekhouder Meindert de Jong overleed heeft zijn zoon Michel dit overgenomen en zijn ze begonnen de boekhouding op de computer te doen.

Verhuizen naar het Doarpshûs
Het feit dat ze nog op De Kamp woonden, gaf al snel problemen. Ze hadden twee kinderen: Richard van 7 en Karin van 10 jaar. Vooral Richard was een ondernemend jongetje. In het voorjaar wilde hij graag slootje springen, wat niet altijd goed ging. Dan moest Romy met hem naar huis om te douchen. Op de deur van het café stond dan “Ben zo terug”. Maar het café was wel dicht. dat was geen ideale situatie.
Dus overlegden ze in november-december 1998 met de stichting of ze ook in het café konden wonen.
Jaring was alleen, had in de trochreed een kamer, slaapkamer en een douche. Als hij naar het toilet moest ging hij naar de toiletten van de zaak. De familie Pasma was met z’n vieren en er zou moeten worden verbouwd. Ze bedachten een constructie dat met een gedeelte van het geld van de verkoop van hun huis aan de Kamp de verbouwing werd betaald. Dit zou na 15 jaar zijn verjaard. In die periode mocht de stichting dan 15 jaar geen huurverhoging en extra huur voor de woning vragen. Mochten ze er na b.v. 8 jaar uit gaan dan zou de stichting hun via een verdeelsleutel het restbedrag van de verbouwing terug betalen.
En zo geschiedde.
Op 1 april 1999 had Gert-Jan Kruithof samen met Hedzer van der Meer uit Easterwierrum, in de trochreed slaapkamers en een douche gemaakt en een nieuwe opslag. Ze konden verhuizen.
Klaas Zantema had intussen hun woning aan de Kamp gekocht.

Het interieur van het Doarpshûs tijdens een opreden van “De Boazumer Rammen” onder leiding van Annemarie Viersma. Koningsdag 2017. Foto Bouwe Jan Bouma

Het oude brandweerhok.
Hierin had Jaring zijn schoenen-werkplaats. Dit werd afgebroken door leden van de kaats vereniging. Zij bouwden een nieuwe schuur en kregen daarvoor in ruil een gedeelte voor de stalling van de maaimachine en opslag van hun spullen in de winter. Romy en Meindert betaalden de bouwmaterialen.
Meindert ging in januari 1998 halve dagen werken in Sneek. Soms was het café nog tot 4 uur ’s nachts open. De dinsdag biljartclub deed na afloop altijd nog een spelletje  ‘kleintje klaverjassen’. Met leden als Bouke Agricola, Ulbe Wijnia en Wisse Zantema. Na elf uur kwamen dan vaak ook nog Sjoerd Stenekes en Franke Groen langs en werd het laat. Om dan ’s morgens om half negen weer fris in de winkel te staan ging Meindert opbreken.
Het werd in het weekend drukker maar er fietsten ook veel mensen door. Daarom wilden ze graag wat laagdrempeliger worden en zo kregen ze in 2000 een terras. Jelle Adema zorgde voor de afwerking met de fietsenstalling en de heg. Naar verwachting zou het na de eeuwwisseling een druk jaar worden, met “Simmer 2000” in de hele provincie (De grote reünie van “Friezen om útens” in het kader van de eeuwwisseling).

Volledig in het Doarpshûs en de gemeentelijke VVV
Meindert kwam in het bestuur van Horeca Nederland afd. Friesland en heeft samen met Durk Douma van It Dielshus in Wommels en Eddy de Boer van het Weidumerhout  bij Weidum, de gemeentelijke VVV op poten gezet om meer toeristen naar onze gemeente te halen. Daarom werd ook de Greidhoeke Kuiertocht georganiseerd.
Door Simmer 2000 en het nieuwe terras kregen ze het meteen veel drukker en is Meindert gestopt met werken in Sneek. Vanaf dat moment moesten ze bestaan van het café en werden ze een V.O.F.

Foto Bouwe Jan Bouma.

Podium Buiten
Tijdens de merke in 2001 was het heel erg warm. Op de bovenzaal was het zonder mensen al boven de 30 graden. Alles werd daarom buiten gehouden. Meindert regelde een tap op het terras en het toneel was voor de garagedeuren op het parkeerterrein. Dit beviel iedereen uitstekend.
Het jaar er op gebeurde het weer. Na nog enkele jaren zweten op de bovenzaal kwam de ommekeer. Meindert en Romy schaften een tent aan die precies over het terras paste en aan de veranda kon worden vast gemaakt.
Voor de eerste Slachtedyk-wandeltocht in 2000, had Arnold van Asperen al een podium gemaakt. Het podium hadden ze voor de tent gezet voor de band die ze hadden. Daags na het feest kwam de feestcommissie of we dit met de merke ook konden doen. Daarna is het feest, buiten de bonte avond om, nooit weer op de bovenzaal geweest.
In 2011 zaten Romy en Meidert 15 jaar in het café en gaven daarom een feest in het café en in de tent.

De recessie van 2013
In 2013 ging het na de recessie bergafwaarts. Mensen hielden hun feesten in de tuin, in plaats van in het café en jongens die op vrijdagmiddag na het werk even een biertje haalden, bleven weg.
Daarbij kwam dat de “jeugd” waar Romy en Meindert mee waren opgegroeid, trouwden en kinderen kregen. Daar kwam niks voor in de plaats. Dat was een reden om ander werk te zoeken en zodoende ging Meindert taxi-rijden naar de vliegvelden.

Van Horeca Nederland kregen ze te horen dat er voor horecaondernemers een regeling bestond om uit het bedrijf te stappen. Daarvoor moest je langer dan 15 jaar een eigen bedrijf hadden en kunnen aantonen dat de cijfers de laatste drie jaar terugliepen. Daar hebben ze gebruik van gemaakt. Per 1 augustus 2018 zijn ze gestopt en naar Akkrum verhuisd.

“Boazumer Mjitte”
Tot slot. Vaak kregen ze van toeristen de vraag wat de naam van het café betekende.
Daarvoor is Meindert bij Breuker geweest en hij heeft het voor hem op papier gezet.
De Boazumer Mjitte had een samenwerking met rondvaartbedrijf Middelsee. Zij kwamen regelmatig  langs met een gezelschap voor een berenburg proeverij en dan vertelde Meindert dat verhaal altijd. Dat gebeurde ook vaak bij vergaderingen van mensen buiten het dorp.

Dit was het verhaal: Vroeger werd een weiland gemeten met roeden. De ijkroede hing aan de Dom in Utrecht.
Elke stad, en ieder dorp of gehucht had zijn eigen roede. De roede van Boazum was echter langer dan de ijkroede. De Boazumers maten dus met een langere maat. Als een boer in Utrecht acht pondsmaat weiland hat dan had de boer in Boazum zeven  pondsmaat. Zoveel scheelde dat.Nu gebeurt dat niet meer maar daar is de naam “Boazumer Mjitte“ (maat) van afgeleid. Nu is het de borrel met een kop er op.
Wanneer je in b.v. Harlingen komt en je krijgt een borrel tot het streepje, en je zegt dan; Dit is geen Boazumer Mjitte dan word hij vaak bijgeschonken. Het is een begrip in de horeca in Friesland.

Daarna schonk Meindert een borrel in en mocht iemand op de knieën om hem zonder zijn handen te gebruiken, op te drinken.