Onvoorstelbaar, Januari 1995

De protestactie om nieuwe bouwterreinen in Boazum

Het was me wat, vijfentwintig jaar geleden, toen dokter Hornstra de praktijk van dokter Heins overnam. Hornstra wilde graag een nieuwe eigentijdse woning met praktijk laten bouwen. Daar was een bestemmingsplan voor in de maak met oorspronkelijk 45 woningen en later nog ‘maar’ 35 woningen. In de kranten werden nog andere aantallen huizen gemeld. Het gaat echter om de drastische vermindering tot te weinig ruimte voor een dokterswoning. Die plannen werden afgeblazen en teruggeschroefd naar 12 woningen. Toen viel het perceel waar Hornstra op wilde bouwen, buiten het laatste beperkte plan. Met andere woorden: “De Dokter” moet maar blijven zitten waar hij zit. Of hij nou Heins of Hornstra heet”. Zo cru gesteld was het nog niet, al werkt de ambtenarij vaker met overheersende regeltjes die uit compromissen voortvloeien, dan met de wensen van mensen.

Eerder zal de gemeente de regels van de provincie hebben overtreden: Niet te veel huizen ineens bouwen bij de ‘lytse doarpen’, dat leidt tot te veel inbreuk op het karakter van die dorpen. Dat de leefbaarheid van die dorpen daardoor achteruitging en dus ook het karakter van die dorpen, want leegloop, namen ze dan maar op de koop toe.

In het dorp leidde dat tot grote commotie:

  1. De dokter moet een goede plek hebben, anders raken we die ook al kwijt en er is al zoveel middenstand verdwenen!
  2. Hèbben we eindelijk de kans om weer een béétje op het oorspronkelijke aantal huizen te komen van vóór de kaalslag in de jaren zestig, gaat er wéér een streep door die rekening! Vooral bij de oudere bewoners, die de slopende sanering in de jaren zestig aan den lijve hebben meegemaakt, respectievelijk hebben zien gebeuren, leefde deze teleurstelling.
  3. Hornstra had ondertussen al behoorlijk extra moeten investeren in een noodwoning op het uitzichtpunt van uit het doktershuis en het huren van de (afgekeurde) praktijkruimte in het huis van dokter Heins. Dokter Regenbogen zal vanuit zijn graf met pijn in het hart, alsnog toestemmend geknikt hebben voor dit ‘misbruik’ van zijn mooie uitzicht.

De gemeente zat dus aardig tussen hamer en aambeeld! Vooral toen het dorp losging. Gelukkig werd daardoor het streven van dokter Hornstra alsnog ingewilligd.

Terugkijkend hebben we de 25 nieuwe woningen op It Oerd en Blaukeesje al bereikt. Dat is dus in wezen nog maar slechts één woning per jaar! Het treurige streven van de Provincie is daarmee dus wel degelijk bewaarheid geworden!

Op het moment is er opnieuw een commissie bezig om weer nieuwbouw te krijgen, om de jeugd de kans te geven om in hun dorp te blijven wonen en er weer nieuw bloed in het dorp komt. Doel is dat deze beide straten aan elkaar gebreid kunnen worden. Hopelijk kunnen ze de overheden overtuigen dat woningbouw heel noodzakelijk is!

En dan nu: de Protestactie in beeld. Eerst het actiebulletin van December, dan de berichten zoveel mogelijk chronologisch.

De Waltawei stond vol met deze protestborden.

Bericht van Doarpsmienskip, september 1994

De Groep Carel van Leeuwen aan het woord.

 

Rustig op de Waltawei.

 

Ingezonden brief van Dokter Heins in de LC van 3 december 1994, met een reactie op het artikel over de voorstellen van de groep Carel van Leeuwen

 

Het was ook om de huisdokter voor het dorp te behouden.

 

 

 

De  kinderen zijn Sander Vossenberg, Kees [Wout] Merkus, Marjolein Vossenberg, Tjitske Fluitman en Lipkje Adema.

 

 

Het groene kruis gebouw op de achtergrond. Het jongetje is Jorrit v d Wal.

 

Het was in december 1994
Uit Leeuwarder Courant 24 januari 1995.

 

Op de achter grond is de bruine chaletwoning van Dokter Hornstra te zien.

Bericht van Doarpsmienskip, begin 1995

 

Alle borden mooi in zicht.

 

Uit een groter artikel in de LC Over de ‘Wenningaksje 1994-1995’

 

 

 

Leuke teksten.

Met de slagerij van Lykle Galema op de achtergrond.

 

 

Het postkantoor op de achtergrond.